Pani Maria Ciesielska z Parczewa posiada w spiżarni 76-letniego ogórka. Według informacji, które udało nam się zgromadzić na temat leciwych ogórków, jest to na chwilę obecną najstarszy okaz na świecie.
Historia ogórka sięga 1939 roku, kiedy to w Suchowoli (gm. Wohyń) mieszkała matka pani Marii, Janina Stopniak. To właśnie ona w wieku 15 lat zerwała z ogrodu maleńki ogórek i włożyła go do butelki zalewając roztworem-konserwantem. Pomimo że skład zalewy został już dawno zapomniany, ciekawostką jest, że wciąż pozostaje przejrzysta.
Szczelnie zamknięty, ogórek przetrwał wojnę zakopany w ziemi. Po zakończeniu okupacji podróżował wraz z właścicielką. Pani Janina nazywała go ukochanym ogórkiem, z którym nigdy się nie rozstawała. Wyjątkiem były rozmaite wystawy, dożynki i festyny .
Najstarszy ogórek na świecie ma 15 cm długości i 11 cm średnicy. Po raz pierwszy zaprezentowano go w 1946 roku w Radzyniu Podlaskim. Na jubileusz 55-lecia pojawił się w Teleexspresie, a w 1997 roku trafił jako sensacja na łamy młodzieżowego magazynu „5-10-15”. Dziś nagradzamy go rekordem Polski oraz świata.
Po śmierci pani Janiny, najstarszy ogórek trafił w ręce jej córki, Marii Ciesielskiej, która dba o niego równie dobrze jak jej mama. Ogórek z Parczewa jest doskonale znany mieszkańcom. Lokalny poeta, w 2002 napisał nawet o nim wiersz pt. „Ogórkowy rekordzista”!
„Jest ogórek – stary wielce
Który ciągle tkwi w butelce
Przedwojenne, półlitrowej
Po wódce monopolowej
Przetrwać chciał wojenny czas
Więc do flaszki owej wlazł
Kiedy? Roku pamiętnego
Trzydziestego dziewiątego
Ma sześćdziesiąt kilka lat
Czyż o starszym słyszał świat?
Znakomita to promesa
Aby w Księdze być Guinnessa
Owo dziwo, gdy kto nie wie?
Wciąż znajduje się w Parczewie
Przetrwał wojnę i socjalizm
Dziś znów widzi kapitalizm
Ogórkowi temu – cześć!
Nie zał się nikomu zjeść
Szklana chroni go oprawa
Odtąd znikła ta obawa
No a jeszcze, jak się czuje
Coś go dobrze konserwuje
Dziś ogórka – rzecz ciekawa
Zasłużona czeka sława
Jest to bowiem – oczywista
Ogórkowy rekordzista
Chyba razem wnet zasłyną
Wraz z piastunką swą Janiną
Vivat! – Pani Stopniakowa
Która go w butelce chowa
już sześćdziesiąt kilka lat
Niech się o tym dowie – świat.”
