
Statyka na czystym tlenie – entuzjaści nurkowania z pewnością doskonale znają ten termin. Tym mniej zaawansowanym wyjaśnimy znaczenie w dalszej części artykułu. Opiszemy też, ile wynosi aktualny rekord Guinnessa na najdłużej wstrzymany oddech pod wodą oraz zdradzimy, kto jest rekordzistą zarówno w kategorii kobiet, jak i mężczyzn.
Ten nieco tajemniczo brzmiący termin wspomniany na początku to nic innego jak wstrzymywanie oddechu z wykorzystaniem tlenu. Na czym to polega? Nurek przed wejściem pod wodę nasyca organizm czystym tlenem, co przekłada się na długość wstrzymywanego oddechu. Jest to odrębna forma freedivingu, która posiada swoją własną kategorię w Księdze Rekordów Guinnessa. Rekordowe wyniki notuje się osobno dla kobiet i mężczyzn.
Aktualny rekord Guinnessa w kategorii „Najdłużej wstrzymany oddech pod wodą” wynosi 29 minut i 3,07 sekundy. Ustanowił go Vitomir Maričić 14 czerwca 2025 roku w Opatiji w Chorwacji. Przed próbą zawodnik przez 10 minut oddychał czystym tlenem, dlatego tego wyniku nie należy zestawiać ani ze zwykłym wstrzymaniem oddechu, ani z zawodniczą statyką bez wspomagania tlenowego. Żeński rekord Guinnessa w tej kategorii wynosi 18 minut i 32,59 sekundy i od 2009 roku należy do Karoline Mariechen Meyer, która przed próbą również oddychała czystym tlenem.
Aktualny rekord Guinnessa (mężczyzna)
Vitomir Maričić, 2025
14 czerwca 2025 roku w Opatiji w Chorwacji padł rekord Guinnessa w kategorii „Najdłużej wstrzymany oddech pod wodą”. Autorem wyczynu jest Vitomir Maričić, chorwacki freediver, członek klubu Adriatic Freediving i zwycięzca światowego rankingu AIDA za 2025 rok. Jego wynik to aż 29 minut i 3,07 sekundy bez oddechu – czas, który znacząco przewyższył poprzedni rekord.

Próba odbyła się w basenie hotelu Bristol w Opatiji, przed około stuosobową publicznością, a jej przebieg nadzorowało pięciu sędziów AIDA. Przed zanurzeniem Maričić przez 10 minut oddychał czystym tlenem, zwiększając jego zapas w organizmie.

Maričić przyznał, że po 20 minucie mentalnie było mu łatwiej, choć fizyczne napięcie – szczególnie w przeponie podczas mimowolnych skurczów – narastało z każdą kolejną minutą. Za sukcesem stały nie tylko wieloletni trening i wyjątkowe przygotowanie fizjologiczne, ale również wsparcie zespołu oraz rodziny. Sam rekordzista podkreślał, że tak długie wstrzymanie oddechu możliwe jest dzięki precyzyjnym technikom relaksacyjnym, a także wykorzystaniu tak zwanego odruchu ssaków nurkujących, który pozwala organizmowi spowolnić i skierować tlen do najważniejszych organów.
Wydarzenie miało także głębszy wymiar – Maričić wielokrotnie angażował się w akcje na rzecz ochrony mórz i oceanów, a rekordowa próba miała zwrócić uwagę na konieczność ich ochrony i promować świadomość ekologiczną.
Rekord Guinnessa Vitomira Maričića to nie tylko sportowe osiągnięcie, ale i świadectwo niezwykłych możliwości ludzkiego ciała oraz siły psychicznej. Wynik 29 minut i 3,07 sekundy bez oddechu przez mężczyznę przeszedł do historii i inspiruje zarówno sportowców ekstremalnych, jak i wszystkich pasjonatów przekraczania granic własnych możliwości.
Wyświetl ten post na Instagramie
Poprzednie rekordy Guinnessa (mężczyzna)
Budimir Šobat, 2021
Od 27 marca 2021 roku do 14 czerwca 2025 roku rekord Guinnessa w kategorii „Najdłużej wstrzymany oddech pod wodą” należał do Chorwata Budimira Šobata i wynosił 24 minuty i 37,36 sekundy. 56-latek ustanowił go w miejscowości Sisak w Chorwacji. Niby to zaledwie 34 sekundy więcej niż poprzedni wynik, ale w żadnym stopniu nie umniejsza to osiągnięcia Chorwata. Sztuka wytrzymywania pod wodą na wstrzymanym oddechu przez tak długi czas to niebywałe osiągnięcie!

Rekordzista bił rekord nurkowania na bezdechu z kilku powodów. Po pierwsze, chciał nagłośnić problem trzęsień ziemi, które często nawiedzają Chorwację i nierzadko są dramatyczne w skutkach. Jedno z ostatnich poważnych trzęsień ziemi miało miejsce właśnie w miejscowości Sisak w grudniu 2020 roku. Budimir ma nadzieję, że dzięki uwadze mediów na całym świecie uda się zebrać odpowiednie środki na odbudowę miasta.
Przygotowanie się do tak skomplikowanego rekordu Guinnessa w nieoddychaniu wymagało wielu tygodni treningów i specjalnych ćwiczeń oddechowych. Łącznie rekordzista przygotowywał się do próby ponad 3 lata, trenując przez 6 dni w tygodniu.

Drugą motywacją Budimira, aby pobić rekord świata pod wodą, była jego chora na autyzm 21-letnia córka Saša. Ponownie, dzięki medialnemu zainteresowaniu rekordem, Chorwatowi udało się wzbudzić globalną dyskusję o potrzebach osób chorych na autyzm.
Na czym jednak skupiał się rekordzista podczas czasu próby? Głównie na kontrolowaniu bicia serca. Podczas wykonywania maksymalnego statycznego bezdechu miał zamknięte oczy i jedyne, na czym się skupiał, to dźwięk bicia własnego serca. Bijące serce uspokajało rekordzistę i motywowało do dalszej walki z czasem.

Przed próbą Šobat przez określony regulaminem czas oddychał czystym tlenem. Zasady dopuszczają takie przygotowanie do 30 minut przed rozpoczęciem pomiaru. To, co sprawia, że osiągnięcie Budimira jest jeszcze bardziej niezwykłe, to fakt, że swoją przygodę z freedivingiem rozpoczął dopiero w wieku 48 lat.

Zobacz, jak wyglądało bicie rekordu Guinnessa na najdłużej wstrzymany oddech pod wodą!
Aleix Segura Vendrell, 2016
Freediver, który ustanowił rekord Guinnessa na najdłużej wstrzymany oddech, pochodzi z Hiszpanii. Aleix Segura Vendrell, ponieważ to o nim mowa, jest utytułowanym zawodnikiem z wieloma innymi, poza Guinnessem, osiągnięciami na koncie. Urodził się w 1986 roku w Barcelonie. Nurkowania na bezdechu nauczył się jako dziecko, podczas rodzinnych wakacji w Costa Brava. Zanim zupełnie poświęcił się freedivingowi, próbował swoich sił w innych dyscyplinach sportowych: piłce nożnej, taekwondo, judo i baseballu. Interesował się także łowiectwem podwodnym i właśnie to zajęcie dało początek jego pasji. Jako ciekawostkę, można dodać, że z zawodu jest architektem.

Rekord świata w kategorii statyka na czystym tlenie został ustanowiony 28 lutego 2016 roku podczas eventu 17th Mediterranean Dive Show w Barcelonie. Aleix pozostawał pod wodą przez 24 minuty i 3 sekundy. Jak sam twierdzi, propozycję podjęcia próby ustanowienia nowego rekordu w nurkowaniu na bezdechu otrzymał kilka tygodni przed wydarzeniem w Barcelonie. Po dokładnym omówieniu tego zagadnienia z członkami swojej załogi, a także po szczegółowej konsultacji z lekarzami na temat ewentualnego niebezpieczeństwa, Aleix uznał, że jest gotowy.Do przebicia miał poprzedni rekord w tej samej kategorii, ustanowiony 20 czerwca 2014 roku przez Gorana Čolaka na chorwackiej wyspie Vir i wynoszący 23 minuty i 1 sekundę.

Zapytany, jak to jest spędzić tak długo czas pod wodą na bezdechu, Aleix wyjaśnia:
Zaczyna się od hiperoksji (wyższe niż normalne stężenie tlenu w tkankach); potem wchodzę w stan głębokiego relaksu, po którym następuje długa walka ze skurczami wywołanymi posiadaniem zbyt dużej ilości dwutlenku węgla w ciele.
Jest to trudne i bardzo ryzykowne doświadczenie. W przeciwieństwie do normalnego bezdechu, wstrzymywanie oddechu pod wodą wspomagane tlenem wiąże się z dużym ryzykiem neurologicznym i nerwowo-naczyniowym. Wypadek lub utrata przytomności może być tragiczna bez odpowiedniego profesjonalnego wsparcia.
Poniżej możecie zobaczyć, jak Aleix ustanawia rekord nie oddychania:
Aktualny rekord Guinnessa (kobieta)
Karoline Meyer, 2009
W kategorii kobiet rekordzistką jest Brazylijka Karoline Mariechen Meyer. 10 lipca 2009 roku na basenie Racer Academy w Florianópolis pozostała pod wodą na bezdechu przez 18 minut i 32,59 sekundy, ustanawiając rekord Guinnessa w kategorii „Najdłużej wstrzymany oddech (kobieta)”. Miała wtedy 40 lat, a przed próbą przez 24 minuty oddychała czystym tlenem. Do tej pory żadnej kobiecie nie udało się jeszcze poprawić jej osiągnięcia. Co ciekawe, rekord świata w nurkowaniu na bezdechu nie jest jedynym osiągnięciem „Karol” (jak sama każe do siebie mówić). Posiada ona największą liczbę ustanowionych rekordów wśród wszystkich Brazylijczyków.

Poza nurkowaniem, jej pasją jest też joga. Dodatkowo zajmuje się pisaniem artykułów do kilku magazynów. Większość jej wolnego czasu pochłania jednak praca charytatywna. Skupia się przede wszystkim na pomocy dzieciom z ubogich rodzin.
Rekord z czystym tlenem a rekord bez dodatkowego tlenu
Skąd bierze się różnica między 29 minutami a niecałymi 12? Odpowiedź mieści się w jednym słowie: tlen. Guinness prowadzi osobną kategorię dla prób poprzedzonych oddychaniem czystym tlenem, a osobno notuje się wyniki osiągane na zwykłym powietrzu, w którym tlenu jest tylko około 21 procent. To dwie różne konkurencje, choć w potocznym języku obie nazywa się „wstrzymywaniem oddechu”.
Najlepiej pokazuje to sam rekordzista. Vitomir Maričić po nasyceniu organizmu czystym tlenem wytrzymał 29 minut i 3,07 sekundy. Jego najlepszy wynik w statyce AIDA, bez żadnego wspomagania, to 10 minut i 8 sekund. Ten sam zawodnik, ale odmienne zasady przygotowania, a różnica między wynikami sięga niemal 19 minut.
Jak wyglądają rekordy w poszczególnych kategoriach?
| Kategoria | Wynik | Rekordzista | Data |
|---|---|---|---|
| Guinness, po oddychaniu czystym tlenem | 29:03,07 | Vitomir Maričić | 14 czerwca 2025 roku |
| Guinness, statyczny bezdech bez dodatkowego tlenu | 11:54 | Branko Petrović | 7 października 2014 roku |
| AIDA, statyka mężczyzn | 11:35 | Stéphane Mifsud | 8 czerwca 2009 roku |
| AIDA, statyka kobiet | 9:39 | Heike Schwerdtner | 5 czerwca 2026 roku |
Rekord Stéphane’a Mifsuda pozostaje niepobity od 2009 roku. Podczas mistrzostw świata AIDA w 2025 roku zwycięzca statyki, David Spreitz Elings, uzyskał 10 minut i 27 sekund, czyli o 1 minutę i 8 sekund mniej od rekordu.
Jak długo przeciętny człowiek może wstrzymać oddech?
Możliwość wstrzymania oddechu mocno zależy od wieku, zdrowia, pozycji ciała i wcześniejszego przygotowania. U zdrowych osób jest to zazwyczaj od kilkudziesięciu sekund do około dwóch minut w spoczynku. Podczas pływania czas jest krótszy, ponieważ pracujące mięśnie szybciej zużywają tlen.
Narastające stężenie dwutlenku węgla jest głównym bodźcem wywołującym potrzebę zaczerpnięcia powietrza. Jednocześnie podczas bezdechu spada poziom tlenu, a zbyt duży spadek może doprowadzić do utraty przytomności. Trening freedivingowy obejmuje nie tylko tolerancję na CO₂, lecz także technikę, relaksację i fizjologiczną adaptację organizmu.
Warto mieć to w głowie przy porównaniach: dystans między przeciętnym człowiekiem a rekordem Guinnessa to nie tylko trening, ale też odrębny regulamin i zabezpieczenie próby.
Statyczny bezdech, dynamiczny bezdech i nurkowanie głębokościowe
W polskich mediach określenia „wstrzymanie oddechu”, „nurkowanie na bezdechu” i „freediving” bywają używane zamiennie, choć oznaczają różne rzeczy i różne rekordy. Jak wygląda podział?
Statyczny bezdech (STA) to konkurencja, w której liczy się wyłącznie czas. Zawodnik leży nieruchomo na powierzchni lub na dnie basenu z zanurzoną twarzą. To właśnie w tej dyscyplinie padają rekordy liczone w minutach.
Dynamiczny bezdech (DYN, DNF, DYNB) mierzy dystans pokonany pod wodą w basenie na jednym oddechu, z płetwami, bez płetw albo w płetwach dwuelementowych.
Nurkowanie głębokościowe (m.in. CWT, CNF, FIM) premiuje osiągniętą głębokość, a nie czas ani dystans. To właśnie tu padają wyniki liczone w metrach.
Rekordy Guinnessa po przygotowaniu czystym tlenem stanowią osobną kategorię, której federacje freedivingowe nie uwzględniają w swoich zestawieniach dyscyplin sportowych.
Dlatego pytanie „Jaki jest rekord w nurkowaniu na bezdechu?” nie ma jednej odpowiedzi. Wszystko zależy od tego, o którą konkurencję i którą organizację chodzi.
Czy można bezpiecznie ćwiczyć wstrzymywanie oddechu pod wodą?
Rekordowe próby wyglądają spokojnie, ale spokój jest tu pozorny. Według własnej relacji Vitomira Maričicia próba zakończyła się krwawieniem z przewodu pokarmowego i silnym bólem głowy utrzymującym się przez dwa dni. Rekordzista nazwał ją jednym z najgorszych doświadczeń w swoim życiu i zapowiedział, że nie zamierza jej powtarzać.
Aleix Segura Vendrell relacjonował, że lekarze ostrzegali go między innymi przed utratą przytomności, krwiakiem mózgu i udarem. Dlatego próba odbywała się ze specjalistycznym zabezpieczeniem medycznym.
O czym warto pamiętać? Utrata przytomności w bezdechu może nastąpić bez naturalnego ostrzeżenia, zwłaszcza po wcześniejszej hiperwentylacji. Nigdy nie należy ćwiczyć samotnie, a obecność ratownika na basenie nie zastępuje partnera, który obserwuje próbę z bliska i pozostaje przy zawodniku także po wynurzeniu.
Osobna kwestia to hiperwentylacja, czyli szybkie, głębokie oddychanie powietrzem przed zanurzeniem. Obniża ona poziom dwutlenku węgla znacznie bardziej, niż zwiększa zapas tlenu. Odsuwa przez to naturalną potrzebę zaczerpnięcia powietrza, podczas gdy poziom tlenu nadal spada. Utrata przytomności może wtedy nastąpić bez typowego ostrzeżenia. To nie to samo co kontrolowana preoksygenacja czystym tlenem, dopuszczona regulaminem Guinnessa i prowadzona przy odpowiednim zabezpieczeniu.
To jednak nie jedyne rekordy Guinnessa związane ze wstrzymywaniem oddechu, a w dwóch pokrewnych kategoriach prowadzi Polak. Stanisław Odbieżałek jest rekordzistą w kategoriach „Najdłuższy spacer pod wodą ze wstrzymanym oddechem” oraz „Najdłużej wstrzymywany oddech w lodowatej wodzie (mężczyzna)”.
Najczęściej zadawane pytania
Rekord wynosi 29 minut i 3,07 sekundy. Ustanowił go Vitomir Maričić 14 czerwca 2025 roku w basenie hotelu Bristol w Opatiji w Chorwacji.
Tak. Przed próbą Vitomir Maričić przez 10 minut oddychał czystym tlenem, co jest dopuszczone regulaminem tej kategorii Guinnessa. Bez takiego przygotowania jego najlepszy wynik to 10 minut i 8 sekund.
Guinness uznaje w tej kategorii wynik 11 minut i 54 sekund, osiągnięty przez Branka Petrovicia 7 października 2014 roku w Dubaju. Federacja AIDA prowadzi własne zestawienie, w którym rekord mężczyzn wynosi 11 minut i 35 sekund (Stéphane Mifsud, 2009), a kobiet 9 minut i 39 sekund (Heike Schwerdtner, 2026).
Rekordzistką jest Brazylijka Karoline Mariechen Meyer, która 10 lipca 2009 roku we Florianópolis wstrzymała oddech na 18 minut i 32,59 sekundy. Przed próbą przez 24 minuty oddychała czystym tlenem, a jej wyniku do dziś nikt nie poprawił.
U zdrowych osób jest to zazwyczaj od kilkudziesięciu sekund do około dwóch minut w spoczynku. Wynik zależy od wieku, stanu zdrowia, pozycji ciała i przygotowania. Podczas pływania czas jest krótszy, ponieważ pracujące mięśnie szybciej zużywają tlen.
W statycznym bezdechu liczy się wyłącznie czas wstrzymania oddechu bez ruchu. W nurkowaniu głębokościowym mierzy się osiągniętą głębokość, a w dynamicznym bezdechu dystans pokonany pod wodą w basenie.
















